دور از دسترس

چند ماهی بخاطر مشغله ی زیاد نمیتونم اینجا رو بروز کنم
دوستان همگی به بزرگی خودشون ببخشند.
ایشالا که جبران میکنم

راهنمایی صادقانه در مورد خرید لپتاپ (نُت بوک)

در حال قدم زدن در خیابان هستید،جوانی را میبینید که عینک دودی گران قیمتی زده و یک کیف گران قیمت که با کمی دقت میشود تشخیص داد کیف لپ تاپ است به دوش دارد. چند تن از دوستانش را میبیند و به یک پارک میروند، سپس لپ تاپ را از کیف بیرون میآورد و یا شروع به بلوتوث بازی میکنند یا شروع به بازی کردن...

همه ی شما صحنه های اینچنینی رو زیاد دیدید و مطمئنم هیچکدوم از کسائیکه با آشنائی قبلی با من یا با جستجوی مطالب به وبلاگ میان از این تیپ شخصیت ها ندارن.امروز قصد دارم اطلاعات تقریبن خوبی که به عنوان یه اپراتور بگی نگی حرفه ای کامپیوتر در این زمینه دارم رو با دوستان سهیم بشم. امیدوارم مورد پسند واقع بشه...
کسانیکه از لپ تاپ استفاده میکنند ، دو دسته هستن: عده ای که واقعن به این ابزار نیاز دارن، و عده ای هم که به چشم یک کالای باکلاس بهش نگاه میکنند.
مثلن تاجری که صبح تا شب نیازمند رایانه هست و باید آمار بورس رو داشته باشه یا سفارش ها و وضع شرکتش رو جویا بشه و یا دانشجوئی که رشته ی تحصیلیش کاملن با رایانه پیوند خورده جزو کسانی هستن که لپ تاپ برای آنها ابزاری واقعن ضروری و کارآمد هست. حالا آدمی مثل من که صبح تا شبش یا تو کتابخانه به درس خوندن سپری میشه یا روی موتور یا پیاده در حال گردش با دوستاش هست یا داره موسیقی کار میکنه،و تو خونه هم کامپیوتر داره (گیریم از کاربا کامپیوتر بگی نگی سردرمیاره)و بیاد یه لپ تاپ بخره واقعن به چه دردش میخوره؟اگه من با این مشخصاتم که هیچ نیازی به لپتاپ ندارم برم لپتاپ بگیرم نشونگر اینه که یا من فقر فرهنگی دارم یا از اون تازه به دوران رسیده هام...چون دارم برای چیزی که بهش هیچ احتیاجی ندارم پول خرج میکنم! خوب! من نمیتونم فضای کم اتاق رو بهونه کنم،چون صفحه نمایش های lcd ، کیس های مدل dell خیلی کم حجم، مادربرد های سری express که خیلی جمع و جور هستند نمیتونند اجازه بدند که من این بهونه رو به زبونم بیارم.بازیهای کامپیوتری رو هم نمیتونم بهونه کنم چون بهترین کنسول های بازی رو میشه با قیمت کمتر از ٦٠٠ هزارتومان خریداری کرد. علاوه بر این هزینه تجهیزات کامپیوترهای خونگی خیلی پایینتر از لپ تاپ هست. برای مثال شما میخواهید یک لپ تاپ به قیمت یک و نیم ملیون بخرید. حداکثر امکانات این لپتاپ داشتن هارد ٣٢٠ گیگابایتی، رم ٤ گیگابایتی، یک پردازنده ی دوهسته ای با کش ٦ مگابایت و سرعت bus معمولی ، یک کارت گرافیک با حافظه واقعی ٥١٢ مگابایت و یک دی وی دی درایو کم سرعت.
حالا اگر شما بخواهید با همان پول سیستم جمع کنید، میتوانید یک کامپیوتر بسیار شیک با کیس های dell و LCD های جدید شرکت apple، دو هارد ١ ترابایتی (که حتی میتوانید سیستم raid هم برپا کنید) ،٨ گیگابایت رم، پردازنده ی چهارهسته ای فنوم با سرعت bus فوق العاده بالا وکش بالا، کارت گرافیک یک گیگابایتی آب-خنک (رادیاتور دار) و دو دی وی دی رام با سرعت بالا داشته باشید!!
پس اگر منصفانه فکر کنید ، شما با خرید لپ تاپ، امکاناتی را که میتوانید به ازای پولتان دریافت کنید را فدای قابل حمل بودن رایانه تان میکنید.پس باید با دقت انتخاب کرد.
مشکل به همینجا ختم نمیشود، متاسفانه بازارهای کشورمان پر شده از جنس های نامرغوب و دلالان خوب که از کمبود اطلاعات خریداران سوء استفاده میکنند.
یک مثالی میزنم که اگه همین الان برید بیرون و به ویترین کامپیوتر فروشی ها نگاهی بندازید متوجه درست بودنش میشید. الان در حال حاضر دو لپتاپ که به وفور هم در کشور ما یافت میشن کیفیت ساخت بسیار پایینی دارند: acer و sony سری vaio که آنهم به دلیل اینکه کاملن مدیرکیفیت خط تولید هردو کارخانه چینی هستن در حالیکه مدیر کیفیت خط تولید شرکت dell که در چین زندگی میکند، یکی از مدیران با تجربه شرکت dell هست که با مراجعه به سایت رسمی dell و ویکی پدیای انگلیسی اطلاعات خوبی رو در مورد مدیران بخش های این شرکت به دست بیارید.
در کل سرعت کامپیوتر را چهار فاکتور اساسی تعیین میکنه:
١ – سرعت Bus کامپیوتر
٢ – مقدار حافظه ی cache
٣ – سرعت حافظه فیزیکی (رم)
٤ – میانگین سرعتی که هارد میتونه با cpu تبادل اطلاعات کنه.
و عوامل دیگر مثل کارت گرافیک یا میزان حجم هارد و یا حتی در بسیاری موارد سرعت cpu نیز اگر باقی اجزا متناسب با نوع cpu و سرعت ارتباطش با دیگر اجزا نباشه، هیچ تاثیری در سرعت کامپیوتر نخواهد داشت. حالا شما برید بیرون میبینید نوشته : "لپتاپ با گرافیک ٥١٢ ، هارد ٣٠٠ وغیره) حالا مقدار کش سی پی یو رو بپرسین میگه یک مگابایت! این یعنی اینکه هر دو ثانیه که لپتاپ روشنش هر یک ثانیه به یک ثانیه هنگ قراره بکنه!! انگار به پراید ، تانک رو بکسل کنن که تانک رو بکشه!
حالا این دلال ها چگونه کلاهبرداری میکنند؟! لپ تاپ های سونی سری vaio با یک چراغ پشت صفحه حالت دلفریبی را در کاربران ایجاد میکند همچنین خود مارک sony که در تولید لوازم خانگی حرف اول را در جهان میزد. خیلی ها فکر میکنن شرکتی که توی یک زمینه خوب هست تو باقی زمینه ها هم میتونه خوب باشه ولی اینطور نیست. مثلن سامسونگ با اینکه تو لوازم خانگی کالاهای خیلی مرغوبی داره ولی تا یکی دو سال پیش، در زمینه موبایل حرفی واسه گفتن نداشت و تازگی ها به میدون رقابت با سایر کمپانی ها موبایل اومده. الان هم برند sony هم در زمینه لپ تاپ دقیقن در حال طی کردن همین پروسه هست: پروسه ی آزمایش و امتحان پس دادن...شاید در آینده مدیران و مهندسان جدید شرکت sony ، بتونن این شرکت رو وارد بازار رقابتی لپ تاپ های اروپا کنن ولی فعلن حرفی برای گفتن نداره. برهان قاطع هم میتونید به لیست امکانات لپ تاپ ها و قیمتاشون و مقایسه همون لپتاپ با مدل مشابهش که ساخت شرکتی مثل dell هست مراجعه کنید.
الان هم تنها شرکتی که لپتاپ های واقعی (نه اسباب بازیهای چینی) تولید میکنه و اسمش تو ایران بین عموم مردم جا افتاده، شرکت dell هست و باز متاسفانه بیشتر خریداران (نه همشون) اسم دیگر شرکت هایی که لپ تاپ هائی واقعی تولید میکنند رو نشنیدن. برای مثال شرکت Fujitsu Siemens که در حال حاضر جزو شرکت های انگشت شماری هست که تولیداتشون در چین نیست و در آلمان تولید میشن و محصول مشترک دو غول صنعتی یعنی آلمان-ژاپن هست و لپتاپهای جنگی و سرسخت با امکانات خوب میسازه که واقعن ارزش پول دادن رو داره.
شرکت دیگه ای که محصولات مرغوب میسازه شرکت IBM هست که مدلهای با کیفیتی رو در اختیار خریداراشون قرار میده، همچنین لپ تاپ های شرکت Apple نیز که به خاطر سیستم عامل معروفش leopard ، طراحی فوق العاده زیبا و کم حجم و امکانات قدرتمندش ارزش پول دادن رو دارن ولی متاسفانه به خاطر تحریم های مالی در ایران برای تهیه نرم افزارهای مخصوصش ممکنه با مشکل روبرو بشید هرچند اگر به اینترنت adsl دسترسی داشته باشید مشکلی نیست. روی این لپتاپ ها هم نمیشه ویندوز رو به طور کامل پیاده کرد چون ساختار صفحه کلید، ماوس و حتی نحوه ی کار با بایوسش هم کم و بیش با ویندوز متفاوته و در اجرای ویندوز همیشه به دردسر خواهد افتاد چون مخصوص سیستم عامل خودش leopard که از سیستم عامل های Unix-like هست طراحی و ساخته شده.
درضمن اسمی هم از hp نمیبرم هرچند که پیشرفت های زیادی در ساخت سرورهای وب داشته ولی متاسفانه تاحالا دو مشکل گرم شدن و اضافه وزنی خیلی از مدلهاش رو برطرف کنه.
درضمن خرید لپ تاپ به همین موضوعات ختم نمیشن، بعد از خرید یک کامپیوتر کیفی، شما با مشکلاتی مثل خراب شدن دی وی دی درایو (که اگر ضمانت نامه نداشته باشین تعمیراتش –نه تعویضش- تا حدود ١٠٠ هزارتومان براتون آب میخوره) ،خراب شدن باطری (که رنج قیمت باطری های لپتاپ مابین ٧٠ تا ١٢٠ هزار تومان هست) کم بودن تعمیرکار متخصص سخت افزاری برایشون، و حتی گران بودن گارانتی قطعات و یا حتی نبود گارانتی معتبر.
در آخر به عنوان یک راهنمائی دوستانه، اگه میخواین در خرید لپ تاپ ضرر نکنین و عمری براتون کار کنه، از لپتاپ به عنوان کامپیوتر شخصی استفاده نکنید چون واقعن برای اینکار ساخته نشده. اگر یک و نیم ملیون تومان بودجه برای خرید رایانه شخصی دارید، با ٩٠٠ هزار تومان یک سیستم درست حسابی با چاپگر و امکانات کامل برای خودتون جمع کنید و یک لپ تاپ ٦٠٠ هزار تومانی از یک برند معتبر با امکانات معمولی ولی کیفیت ساخت بالا بخرید و مطمئن باشید ضرر نمیکنید.
موفق باشید.

حماسه ساندیس

به گزارش ایسنا ، جوانان غیور ایرانی طی یک کشف شگفت انگیز عامل "وطن فروشی" را کشف کرده اند. این معجون که حاوی آمین های پاچه خوارینگ پام ، و دی-دستمال-اکسادین میباشند، راه تفکر در بسیاری از انسانهایی که رگ غیرتشان در حد بسیار زیادی دچار کمبود ویتامین میباشد را تغییر داده و باعث حرکات خودجوشانه، بمب گذاری در توالت های اهواز، پرش از قله با تشت قرمز،سرطان غیرت، و در خوش بینانه ترین حالت اقدام به عربده کشیدن شعارهای وطن فروشانه مینمایند.

لذا این جوانان، به شدت خواستار دستگیری و اعدام توزیع کنندگان این عامل در بین مردم شده اند واز مردم نیز تقاضا دارند از هرکس که از این عامل که در روز چهارشنبه لقب "ساندیس" به آن داده شده بود نوشیده اند و یکی از علائم بالا در آنها رخ داده، دوری کنند، زیرا ممکن است علاوه بر شرفشان، ناموثشان را هم به یک عامل دیگر به اسم "کیک" بفروشند.
تصاویری که هم اکنون بدست ما رسیده، از یکی از توزیع کنندگان و چند نفر که تحت تاثیر این ساندیس قرار گرفته اند میباشد:

کتاب تاریخ

بعد از انقلاب ۵۷ ، تو کتابای تاریخی مدرسمون برای من و خیلی های دیگه که مثل من بچه های جنگ بودیم ، هرچی که دلشون میخواست رو برامون نوشتند و ماهم حفظ کردیم، بعد آخر هر ثلث (که بعدها ترم شد) امتحان پس میدادیم تا اینکه دیگه تو دبیرستان فهمیدیم که همه چیزهایی که خوندیم دروغ محض بودند و متاسفانه این روند کماکان هم ادامه داره.

دیروز که داشتم یه جعبه قدیمی از کتاب های دوران راهنمائی رو جابجا میکردم، چشمم به کتاب تاریخ اون دوران افتاد که ما بهش "مدنی" میگفتیم... ورقش زدم و به نوشته های جالبی برخوردم،نوشته هایی مثل این:

"از دلایل دست داشتن حکومت های خارجی در به قدرت رسیدن رضاخان، سه مورد را بنویسید"
و جوابش هم یک پرانتز بود:
"با پیشرفت غرب،پیدایش تکنولوژی های جدید و ایجاد ابزارهای جدید ، تولیدات در کشورهای پیشرفته افزایش یافت و تولید از تقاضا پیشی گرفت، لذا یکی از دلایلی که حکومت های استثمارگر رضاخان را برسرقدرت آوردند، ایجاد فضای مناسب در ایران برای فروش کالاهای خارجی و ایجاد بازار مصرف مناسب برای اجناسشان بود...."
کتابو بستم و یه نیم نگاه به دور و برم کردم، یه رادیو دارم که همیشه کنار کامپیوتر بهش گوش میدم و اسمش Kchibo هست که ساخته چینه، یه موتور دارم که انجینش ساخت شرکت qinjqi چین هست، از اینها بگذریم لباسی که تنم هست تا موسی که دارم پوینتر رو اینور اونور میبرم همه ساخته چینن...
و همین لحظه در یک لغت توقف میکنم: حکومت دست نشانده
--------------------------
پ.ن: پدر من توکارهای صنعتی هست، یک گریس با ظرف آبی وسفید داره که ساخته آلمانه و الان حدود سی و اندی سال هست که نگه اش داشته و تو تعمیرات ابزارهای مهم خیلی کم ازش استفاده میکنه...حالا که من تحت استثمارم ایکاش من هم بجای چین، کالای آلمانی و آمریکایی مصرف میکردم... واقعن چرا چیزهائی که تو کشور ما ساخته میشند، بدلیل عدم حمایت حکومت و اقتصاد کشور، عاقبتشون نافرجامی هست؟ چرا حاضریم کالای چینی بخریم بجای اینکه کالای ایرانی در دسترسمون باشه؟ چرا اصلن بازارمون پر شده از کالاهای چینی و دولت و حکومت با این موضوع مقابله نمیکنه؟ چرا چند سال قبل که شرکت الکترونیک فارس ایران گوشی glx رو ساخت، نتونستم حتی یه نسخه از این گوشی سیمبیان دار ایرانی رو پیدا کنم و بخرم؟ چرا و چرا و باز چرا؟

عیار لحظه ها

ماهمه مون خاطرات تلخ و شیرین زیادی داریم و همیشه آرزومونه که تلخ هارو از یادمون ببریم و ما بمونیم و خاطرات قند عسل...
ولی وقتی به همون خاطرات تلخ با دقت نگاه میکنی، لحظه های شیرینی هم توشون میبینی...
مثلا اگه به خاطره از دست دادن عشقت با دقت فکر کنی، شاید لحظه های دست هم دیگرو گرفتن ، قول دادن ، خندیدن و چشم تو چشم افتادن ها یادت بیاد....
اون موقع تنها چیزی که برات میمونه، یه آهنگ غمگین، یه سیگار ، یه آه از ته دل و چند قطره اشک بلورینه.... چون همون موقع صحنه ی وداع جلوی چشات تداعی میشه...
این فاصله، دقیقا فاصله بین لحظه های تلخ و شیرینمونه...
ممکنه لحظه ای که الان توش خوشحال هستیم فردا بخاطر حسرت کشیدنش از گریه اشکامون خشک بشن...
به این میگم: عیار لحظه ها

Iran International Orchestre

ارکستر ملل ایران
این گروه که شما میتونید سرگذشت و مشکلات و موفقیت هاشون رو از سایت رسمی گروه، مطالعه کنید، پدیده ی جدیدی رو در ایران به نمایش گذاشتند: تلفیق موسیقی سنتی ایرانی با موسیقی غربی که بسیار شگفت آوره (چون واقعن کار دشواری هست)
از اینها گذشته اینها با حمایت دولت و سازمان میراث فرهنگی پابه عرصه گذشته اند ولی بعد از تشکیل پشتشون رو خالی کردن و با هزینه های شخصی این ارکستر اداره شد (این هم از نمونه برنامه ریزی های دولتی برای بهینه سازی وضع توسعه فرهنگ!)
بهرحال این گروه با سرپرستی جناب پیمان سلطانی، و صدای گرم آقای سالار عقیلی به فعالیت هاش ادامه میده.البته چندسال پیش یکی از اجراهای این گروه ،اولین سرود ملی ایران که با "نام جاوید وطن...صبح امید وطن..." شروع میشد،سر زبونها افتاد و یه انقلابی تو اینترنت ،وبلاگ ها و موبایل ها واسه خودش برپا کرد.
این کاور مبتدیانه هم از طرف من تقدیم به همه عزیزان و دوستداران این گروه
برای همشون آرزوی موفقیت و سرفرازی دارم.

بازگشتی سبز

با عرض سلام و الله ابهی خدمت همه ی دوستایی که بهم سر میزنن (و نمیزنن)

پیشاپیش روز میلاد حضرت اعلی (27 آذر) و حضرت بهاءالله (28 آذر) رو به همه ی دوستان و عزیزان تبریک میگم... اگر دعا میکنند و لوحی میخونند مارو هم فراموش نکنند...
امیدوارم که حال همگیتون خوب باشه...
اکثر دوستان که مطلع هستن من دارم برای کنکور میخونم (این از قسمت گلش!) حالا تو این معرکه فقط یدونه سنگ کلیه کم داشتم (اینم سبزه اش!) تنها چیزی که میتونم راجع بهش بگم اینه که "فقط آب معدنی بخورید" چون دردش واقعن غیر قابل تحمله...

از همه ی دوستان عزیزی که در این مدت برام پیام گذاشتند (بخصوص نوید گل) و گاهن اس ام اس فرستادند و حالمو پرسیدند، بی نهایت سپاس گزارم... امیدوارم که بتونم محبتهاشون رو جبران کنم...

از اینها گذشته من حدود یک ماه هست که لب به گوشت حیوانی نزدم ... احساس شادی و سبکی میکنم جوشهای صورتم هم غیب شدند. خیلی خوشحالم از این بابت و به همه ی کساییکه محیط زیست ، حیوانات و خودشون رو دوست دارند توصیه میکنم که به اصل تغذیه انسانی که همان میوه و دانه و گیاه خواری است برگردند چون واقعا دنیای لذت بخشیه.

موضوعات دیگه ای که تو این مدت برام اتفاق افتادند و خوشایند ترینشون، خرید یه حلقه واسه دوست دختر عزیزم ((فرناز)) هست که بخاطر من کلی مصیبت کشیده... البته میخوام نشونم بشه! دعا کنین که قبول کنه...
بهرحال من الان باید برم استراحت کنم ، اومدم سلامی کنم و یه شادباشی بگم و برم...
برای سلامتی تک تک شما و خانواده تون دعا میکنم، برای سلامتی من و خانواده ام هم دعا کنید
در پناه حق